Een interview met Siyethemba Dlamini, Programmaleider: PowerGirls
“Wat ik vertel komt niet alleen voort uit data en impact,” zegt Siyethemba Dlamini, “maar uit een hart vol liefde voor ieder meisje in dit programma.”
Tegen het einde van 2025 is PowerGirls uitgegroeid tot veel meer dan een gestructureerd ‘empowerment-programma’. Het is een veilige en ondersteunende plek geworden waar meisjes die lange tijd ongezien bleven, naar voren kunnen stappen, hun stem vinden en beginnen te dromen over een toekomst die verder reikt dan de bekende grenzen opgelegd door hun omstandigheden.
Waarom PowerGirls nodig is
PowerGirls is ontstaan als antwoord op een diepgewortelde kloof. In veel gemeenschappen groeien meisjes op met een laag zelfvertrouwen, beperkte toegang tot mentorschap, structurele uitsluiting en starre genderrollen die hun ideeën voor wat mogelijk is stilletjes beperken.
“Te lang leefden veel van onze meisjes in de schaduw van hun eigen potentieel,” legt Siyethemba uit. “We zagen zelfvertrouwen afnemen, leiderschap voelde onbereikbaar en er waren maar weinig plekken waar meisjes echt werden gezien en gehoord.”
PowerGirls is ontworpen om die patronen te doorbreken. Het programma ziet meisjes niet als passieve bijstanders, maar als actieve deelnemers aan hun eigen groei: ze zijn capabel, creatief en het waard om in te investeren. Het PowerGirls motto, ‘Wij zijn de zon en de sterren, we mikken hoog en tillen onszelf en anderen op’, benadrukt de overtuiging dat iemands achtergrond nooit haar horizon mag bepalen.
“Dit programma bestaat om cirkels van zelftwijfel en beperkte kansen te doorbreken,” zegt ze. “Het is zowel een veilige haven voor groei als een lanceerplatform voor dromen.”
Impact aan het einde van 2025
Aan het einde van 2025 lieten zowel de cijfers als de persoonlijke ervaringen een scherp beeld van verandering zien.
“We zagen een duidelijke toename in zelfvertrouwen,” zegt Siyethemba. “Meisjes die met het programma begonnen en nauwelijks durfden te spreken, leiden nu projecten, begeleiden leeftijdsgenoten en verschijnen met zelfvertrouwen in hun school en gemeenschap.”
Naast persoonlijke groei, verbeterden de meisjes bij PowerGirls ook hun betrokkenheid op school en andere vaardigheden. Trainingen in technische en sociale vaardigheden leidden tot betere schoolprestaties, sterkere digitale kennis en opbloeiend leiderschap. De deelnemende meisjes doen niet langer alleen mee, ze worden voorbereid op de toekomst.
Minstens zo krachtig is de onderlinge verbondenheid. Peer-to-peer mentorschap nam in 2025 sterk toe, waarbij oudere PowerGirls jongere deelnemers actief ondersteunen en begeleiden. “We zijn niet alleen in aantal gegroeid,” blikt Siyethemba terug. “We hebben een beweging opgebouwd, geworteld in verbinding en zorg.”
Een belangrijke motor achter deze impact zijn de begeleiders zelf. Veel MAMAS begonnen in het programma met beperkte formele scholing, maar met een diepe passie voor mentorschap.
“Een van de mooiste transformaties die ik heb gezien, was niet alleen bij de meisjes,” zegt Siyethemba, “maar ook bij de MAMAS die hen begeleiden. Met training, vertrouwen en ondersteuning zijn ook zij uitgegroeid tot zelfverzekerde leiders en die groei stroomt direct door naar de meiden.”
Kracht in actie: verhalen van veerkracht
Enkele van de meest indrukwekkende momenten van 2025 ontstonden toen PowerGirls een plek werd voor collectieve heling.
Op de RCP-locatie in Rosettenville, waar de deelnemende meisjes vluchtelingen en asielzoekers zijn, werd in april een sessie gehouden naar aanleiding van een uitspraak van het Hooggerechtshof in Pretoria. Deze uitspraak leidde tot huisuitzettingen en detentie van ontheemde families. Voor de meisjes raakte dit nieuws direct aan hun eigen kwetsbare realiteit. De groep veranderde daarop de opvolgende PowerGirls-sessie in een (anoniem) brievenproject en stuurde boodschappen van solidariteit aan de getroffenen. Deze oefening hielp de meisjes ook hun eigen angst en onzekerheid te verwerken, terwijl zij tegelijk de kernwaarde van het programma belichaamden: menselijkheid tonen en kiezen voor compassie, zelfs wanneer je jezelf onzeker voelt.
Een ander verhaal is dat van Emile Simani, een PowerGirls-alumna die door leerbeperkingen werd gepest en uiteindelijk stopte met school. Toen haar creativiteit werd herkend, werd haar pad verlegd van een klassiek schooltraject naar een beroepsopleiding in naaien en breien. In 2025 was Emile uitgegroeid tot een bekwame ambachtsvrouw, met hernieuwd zelfvertrouwen en een hersteld gevoel van eigenwaarde.
Een derde verhaal komt uit SwaVana, waar een meisje uit een landelijk gebied uitblonk in een naaiopleiding van twaalf maanden. Hoewel zij door gebrek aan papieren geen officieel certificaat kon ontvangen, kreeg zij de onderscheiding Beste Kandidaat vanwege haar vakmanschap en creativiteit. Vandaag de dag is zij ontwerpster en weerspiegelt haar werk eindeloze veerkracht. “Ik ben een product van PowerGirls,” zegt ze. “Het heeft me doorzettingsvermogen en volharding geleerd.”
Het verhaal veranderen
“Wanneer ik naar deze resultaten kijk,” besluit Siyethemba, “zie ik geen grafieken en percentages. Ik zie gezichten. Ik zie de toekomst.”
PowerGirls verandert niet alleen individuele levens. Het herdefinieert wat mogelijk is voor meisjes, voor vrouwen en voor de generaties die volgen.
